Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
Erwin schrijft

Erwin schrijft

Verhalen in een notendop, confessies uit de boudoir, curiositeiten, statements, woede en liefde.

De onderbuur

De onderbuur

Ik woon op het tweede verdiep van een middelgroot huis in het centrum van de stad. Ik woon alleen. Onder mij woont een man. Vermoedelijk iets over de 40 jaar. Ik kom hem niet veel tegen, hij is nogal een eenzaat. Soms komen we elkaar tegen in de trappengang wanneer hij zijn kat in de tuin uitlaat. Dan zeggen we beleefd goedendag en ieder gaat zijn eigen weg. Zijn kat heet Felix heb ik al gehoord. Een grappig beestje met kapsones zoals het een kat betaamt. Ik ken zijn echte voornaam niet. Op de bel van zijn deur staat L. Vermeeren. We hebben nooit echt kennis gemaakt.

Ik weet ook niet wat hij in het leven doet. Hij is veel thuis. Dan hoor ik dat hij de afwas doet of dat hij naar televisie kijkt. Hij luistert heel veel naar muziek. Van klassiek tot Franse chanson. Hij heeft een goeie smaak in muziek. Ik kan niet zeggen dat hij nogal van het lawaaierige type is. Ik heb nog nooit andere stemmen gehoord bij hem dan de zijne, wanneer hij met iemand telefoneert of wanneer hij iets zegt tegen Felix. Hij nodigt nooit iemand uit. Heeft hij geen vrienden? Enkele keren heb ik hem horen huilen.

Hij blijft graag laat op. Dat hoor ik wanneer hij nog wat rommelt in de keuken of wanneer plots één of andere muziek door de muren klinkt. Veelal filmmuziek, muziek met teksten of iets instrumentaal. Of wanneer hij naar de badkamer gaat. Dan hoor ik hem, ja.

Afgelopen zomer is hij voor de eerste keer weg geweest. Er was iemand gekomen om de kat te komen halen en de volgende dag heb ik hem zien vertrekken naar het station. Waar zou hij naartoe geweest zijn? Drie weken later kwam hij terug. Hij zag niet bruin van in de felle zon te hebben gelegen, hoewel een licht kleurtje op zijn gelaat merkbaar was. Felix is de volgende dag teruggebracht. Ik denk dat L. blij was want ik hoorde het hem tegen Felix zeggen.

Vroeger woonde er nog een andere man bij hem. Iemand die geleek op Moby. Dat leek een vriendelijke jongen. Maar ik vrees dat ze uit elkaar zijn want ik heb hem al bijna een jaar niet meer gezien. Onlangs is er nog iemand anders regelmatig over de vloer gekomen maar die is nooit blijven slapen, laat staan dat ik ooit zou gehoord hebben dat ze seks hadden. Dat was niet toen iemand anders inwoonde, voor de Moby lookalike dus, nu vijf of zes jaar geleden. Dat was seks elke avond. Ik hoorde de porno zo door de uren dat ik er zelf hitsig van werd en mijn vrouw me toen zo’n goede minnaar vond. Het gebeurde ook gewoon overdag. Vel gehijg en gebrul. Ik weet niet of het L. of het de Moby lookalike was die met iemand thuiskwam maar het was wel hevig.

Vandaag lijkt L. alleen te zijn maar het gaat hem goed af. Hij kleedt zich goed, hij is goedlachs, leest altijd een boek wanneer Felix buiten mag, hij ziet er goed uit. Misschien moet ik hem maar eens aanspreken. Misschien moet ik eens voorstellen om samen iets te gaan drinken, samen iets te gaan eten. Hij geeft me een goed gevoel. Stel je ons voor, wij samen in één groot huis…

Partager cet article

Repost 0

Commenter cet article