Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
Erwin schrijft

Erwin schrijft

Verhalen in een notendop, confessies uit de boudoir, curiositeiten, statements, woede en liefde.

Voor het begin

Voor het begin

Alsof de jaren ‘90 terug van weggeweest waren. Ergens in limbo tussen opnieuw tegen de dertig zijn en het naderen van vijftig worden. Zijn ultiem verlanglijstje telde exact vijf items die hersteld, uitgesproken, geschreven, gezocht en in vorm moesten gebracht worden. Het was een lijstje alsof hij gedurende 24 maanden boodschappen in de winkel des levens ging doen. Het waren zijn uitdagingen, zijn onuitgebluste verlangens, zijn weddenschappen met zichzelf die hij niet wou verliezen. Niemand wist hiervan, hooguit had hij in banale conversaties laten vallen dat hij nog bepaalde dingen moest doen in het leven, alsof het ging over een moord beramen. Misschien was het wel een moord, de moord op de zoveelste versie van zichzelf. Dat heb je met ronde getallen. Mensen hebben die verfoeilijke habitude aangenomen ronde getallen te symboliseren met verandering. Met belangrijke beslissingen nemen. Of zou het toch de natuur zijn die om de tien jaar een update verrichtte. De ene zijn dood was de andere zijn brood. En vijftig worden zou alweer een keerpunt worden. Maar het voelde anders aan. Het voelde zotter, het voelde heviger aan. Hij was de ongenaakbare held van zijn eigen worden, niets kon verkeerd gaan. Na deze 24 maanden moest het lijstje afgewerkt zijn. Het kon niet anders. Op 50 moet je vertoon geven van serieusheid, van een zekere moeheid en van een filosofische benadering van het geringste conflict in dagdagelijkse situaties waar mensen onder de vijftig zich nog steeds druk in maakten, zo redeneerde hij. Je moest je gedragen naar je leeftijd, je moest je kleden naar je leeftijd en je moest leven naar je leeftijd. Zo zwaar woog het op zijn schouders. Het moeten moest nog altijd en hij gaf zichzelf twee jaar om voor eens en altijd komaf te maken met de kwetsuren van katholieke scholen uit de jaren ’70, om komaf te maken met het hiernamaals van zijn moeder, om komaf te maken met iedereen graag te zien, om komaf te maken met brave mensen en hun goede bedoelingen, om komaf te maken met mensen die maar één taal spraken, om komaf te maken met de laatste ex. Twee jaren die nu al enkele dagen ingezet waren.

Partager cet article

Repost 0

Commenter cet article