Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
Erwin schrijft

Erwin schrijft

Verhalen in een notendop, confessies uit de boudoir, curiositeiten, statements, woede en liefde.

De voor- en nadelen van een orgie

or.jpg

‘Ik kijk rond in mijn appartement dat uitgeeft op het weelderige Central Park en glimlach. Het is allemaal de moeite geweest want hier zit ik toch,’ vertelt de zangeres aan de journaliste. Ik sluit het magazine, wat een zever. En mensen kopen die blaadjes.

 

Steven De Gieter komt binnengewandeld. “Ha, dag Steven!” en neemt plaats naast mij aan de toog. Steven heeft net een boek geschreven, ‘De voor- en nadelen van een orgie’. “Wij moeten eens praten” en ik bestel twee pintjes. “Zo, Steven, vertel eens over je boek, over je schrijven”. We laten onze glazen klinken en laten het frisse schuim door onze kelen spoelen.

 

“Mijn schrijven is niet van een zeer hoogstaand literair niveau maar ik doe het graag, het is herkenbaar en ook gemakkelijk om te lezen. Ik kan de lezer blijven boeien, al zou ik bladzijden kunnen vullen over mijn keuken”.

 

“Je keuken?”

 

“Er valt niet veel te vertellen over mijn keuken. Het is een hoge ruimte van pakweg drie op zeven meter met de gewone spullen die iemand nodig heeft in een keuken. Ik vertel graag dat ik een zelfgemaakte keukentafel-bar heb met vier uit hout vervaardigde barkrukken. Dat idee kwam van de Belgische Christel Vermeylen uit Hoogstraten. Aan de muur heb ik enkele kruidenposters gehangen uit oude Flairs om de indruk te wekken dat ik een goeie kok ben maar eigenlijk kijk ik daar nooit naar. En zoveel mensen komen er niet over de vloer, laat staan in mijn keuken”.

 

“In je slaapkamer is er zeker meer volk?”

 

“Hahaha, dat dacht je! Neen, het gaat om indruk te maken. Wanneer er toch eens iemand over de vloer komt, denkt die persoon dat mijn maaltijden geïnspireerd zijn op die posters. Neen dus! Ik wil de mensen gewoon een goed gevoel geven”.

 

“Zoals de inspiratie van je boek?”

 

“Wacht, mijn keuken! Er staat ook een gasfornuis, klein weliswaar en het gestel neemt bijgevolg weinig plaats in. Ik heb dat ooit nog van Erik Tytgat gekregen. Ik heb het nu al een maand of drie, vier en het kookt zoals geen enkele huisvrouw dat kan doen. En ik heb een open keukenkast, dat is tof zeg! Jong en modern. Alleen moet ik voortdurend de schappen uitkuisen omdat er zoveel stof hangt in Brussel. Dan is mijn tafel een orgie van glazen, kommen, borden, kruidenpotjes, pannen en bestek.”

 

“Ha, daar is je inspiratie!”

 

“Over wat heb je het? Kijk, op de vensterbank staat altijd het doeltreffendste wasmiddel en twee planten die één keer in de week water krijgen met een vitamineproduct dat ik nog gekocht heb in de uitverkoop van een meubelzaak in Kessel-Lo toen ik op zoek was naar een nieuw donsdeken van 2 meter op 2 en waar trouwens iedereen zo enthousiast over spreekt”.

 

“Over hoeveel mensen gaat dat dan?”. Eindelijk zal ik zijn geheimen kennen zonder zijn boek te moeten lezen.

 

“Dat hou ik niet bij. Maar voor de venster hangt een geel rolgordijn dat ik ook gekregen heb van de Belgische Christel Vermeylen uit Hoogstraten. Wanneer ik het gordijn neerlaat, krijgt de keuken een speciaal cachet. Mooi hoor! Geel en grijs zijn de hoofdkleuren van mijn keuken maar om het geheel wat stijlvol af te werken, heb ik een blauwe lampenkap gekocht dat boven de keukentafel hangt maar eigenlijk te hoog want je ziet niet dat het blauw is. Dat is een berekeningsfout van de Belgische Christel Vermeylen. Ze is niet zo wiskundig aangelegd wanneer het aankomt om afstanden te berekenen. Ik had zoiets bij Véronique De Cock gezien en ik dacht : dat is nu zo’n klassemadam, ik wil dat ook, zo’n blauwe kap over mijn lamp.”

 

“Ja, het zal wel zijn!”

 

“De grond is bedekt met een wit vinyl en dat betekent : om de twee dagen dweilen zoals een non dat in het klooster doet : op haar knieën! Alweer een inschattingsfout van de Belgische Christel Vermeylen. Iedereen loopt hier zomaar met vuil schoeisel binnen. Nu, pas op, ik kan dat begrijpen. Mensen bij wie je je schoenen moet uitdoen, leven eigenlijk niet. Tenzij ze smetvrees hebben.”

 

Ik zucht en bestel nog een paar pinten. De dj draait wat Dalida en de rest van de ‘Skieven Bol’ zingt enthousiast mee. “En wat doe je daar zoal in je keuken?”

 

“Eigenlijk niet veel. Kuisen ja, dat doe ik daar veel. Ik maak er ook eten en sinds ik mijn bureau van de woonkamer verplaats heb naar mijn schaars verlichte slaapkamer, stel ik ook mijn teksten op onder mijn, ja toch blauwe lamp. Soms werkt de keuken inspirerend, andere dagen weer niet. Ik volg ook een on-line cursus Spaans. Tengo mucho trabajo!”

 

“Vertel eens, Steven, wat is nu één voordeel en één nadeel van een orgie?”

 

“Een orgie? Oei, dat is een moeilijke vraag. Ik zou het niet weten”.

 

“Maar je schrijft er toch over?”

 

“Bah neen, dat is een drukfout. Ik heb een studie gemaakt over operationeel onderzoek, Operations Research in het Engels, een term die meer gebruikt wordt. Die mensen van de uitgeverij in Vlaanderen, niet de originele Amerikaanse versie – daar schrijf ik onder een andere naam -, hebben gewoon mijn echte naam door de titel verweven. Ik zat gisteren nog in een praatprogramma, stelde die mij dezelfde vraag. Ik heb geantwoord wat ik ervan dacht maar we hebben nooit over Operations Research gesproken. Jammer, want daar weet ik meer over dan pakweg een ordinaire orgie. Toch kan ik je alle voor- en nadelen over O.R. vertellen, dan hoef je mijn boek niet meer te kopen”.

 

Laat maar zitten, dacht ik. Ik zal het eerste boek maar eens zelf schrijven…

 

Partager cet article

Repost 0

Commenter cet article