Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
Erwin schrijft

Erwin schrijft

Verhalen in een notendop, confessies uit de boudoir, curiositeiten, statements, woede en liefde.

Mirthe

Oud-boek.jpgDe partners hadden besloten niet mee te komen naar het bespreken van de begrafenis. Dit was een zaak van de familie. Zijn vriend zat allicht in één of andere gore seksclub en de vrouw van Laura bleef thuis om enkele concerten voor haar te boeken. De zangcarrière van Laura zou opnieuw van start gaan nu ze eindelijk besloten had nieuwe nummers uit te brengen. Morgen zou de pers gehoor hebben van het overlijden van haar moeder en zouden de boekjes erover schrijven. De tweede schoonzus Mirthe, ze noemen haar “die andere”, lag thuis in bed. Haar leven was niet echt opwindend. Tien jaar geleden was ze naar hier gekomen om weg te zijn van het saaie achterland waar het leven bestond uit bidden en op het land werken. Ze had geprobeerd rechten te studeren maar ze kwam niet verder dan een cursus Snit en Naad via een advertentie dat ze in een of ander vrouwenblad had gevonden. Zo maakte ze als geen ander dekbedjes voor nieuw geborenen, sierde ze het hele huis met kanten prularia en stopte ze de kousen voor het hele gezin. Dat was goedkoper, geen cent teveel dat in dit huishouden werd uitgegeven. Mirthe deed het allemaal zonder erbij stil te staan en algauw werd ze geprezen om haar door God ingegeven natuurtalent. Haar bedeesdheid breidde ze vrolijk weg en haar kijk op de wereld vormde ze met de roddelblaadjes die ze kreeg van de buren. Het fascineerde haar te lezen hoe haar tv-helden glamoureus door het leven gingen, her en der op feestjes verschenen, vechtscheidingen aangingen en miljoenen opstreken door gewoon maar te zijn.

 

Hun huis was een puinhoop. Nooit werd er gepoetst, laat staan eens een raam opengezet. Ze voelde zich depressief en wist niet eens hoe dat kwam. Misschien, dacht ze, heb ik een andere uitdaging nodig. Iets voor mezelf, iets waarmee ik me verbonden kan voelen. Het zou mijn geheim blijven.

 

Ze keurde zijn levensstijl af. Niet dat ze zichzelf preuts of ouderwets vond, ze noemde zich eerder vooruitstrevend conservatief. Ze vond dat er in het leven dingen waren die niet strookten met een waardig en voorbeeldig leven te leiden. Ze wist van zijn duizenden sekspartners, zijn cocaïne-feestjes en hoe zijn visie op de liefde niet al te nauw werd genomen. Dat wist ze. Dat leerde ze uit al die verhalen in de boekjes. Mannen die van mannen houden, zo zijn die. En zo wist ze het zeker van hem. Trouwens, die hele familie deugde niet. Die moeder die altijd op haar kap zat, ’t is maar goed dat ze gestorven is. En dan die zus met haar zingen. Wat een gekweel. En maar miljoenen verdienen. Van haar man Ronald vond ze dat de glans eraf was. Hij was net ontslagen en nu zaten ze allebei zonder werk. Ze wist dat die ouwe vrouw geld op de bank staan had. Dat liet ze aan hem over. Ze had andere dingen te regelen. Haar eigen leven.

 

Een hele tijd lang dacht ze eraan een ander geloof aan te nemen. Al heeft ze goede herinneringen aan het zingen en bidden in de kerk van het dorp. Iedere zondag en als het even kon, pikte ze ook de viering op zaterdagavond mee terwijl al haar vriendinnen al bezopen en becoctaild onder cafétafels lagen. Dat hoort toch niet voor een zichzelf respecterende vrouw? Neen, het samen zijn in de kerk met enkele dorpsgenoten gaf haar voldoening, maakte haar sterk en zo wist ze wat vrouwen echt moeten betekenen eens het gebedsuurtje voorbij was en zij haar nieuwe energie buiten de deuren van de kerk kon laten gelden. Een mens moet zijn waarden kennen, vrouwen moeten hun plaats kennen.

 

De laatste maanden kwamen er barsten in haar geloof. Wat moet ik met die Kerk waar niemand nog naartoe gaat? En hoe ver staat de priester niet van de gelovigen? En dan al die schandalen en al dat geld in het Vaticaan waarvan zij nooit een euro van heeft gezien. Mooi is dat. Nu ze zelf in geldnood dreigden te geraken.

 

Partager cet article

Repost 0

Commenter cet article